नसम्जाई देउ मलाई

रम्न देउ मलाई मेरा भावनामा
अनगिन्ती चोट अनी गाउहरुमा
बाँच्न देउ मलाई मेरा कल्पनामा
टुक्रिएका र झुत्रिएका सोप्नहरुमा

भुल्न देउ मलाई मेरा मदहोशिमा
बिलाशि अनी बेहोशिहरुमा
बितन देउ मेरा रात एकान्तमा
अन्धकारमा अल्जिएक पर्तिबिम्बहरुमा

शिर्सक बिनाको रचना!!!

दोर्याउन चाहान्न म ति गल्तिहरु
अन्जानमा मैले गरिसकेँ
रित्याउन चाहान्न मेरा यि आँखाहरु
यिन्लाई खुसीले भरीसकेँ

नभिजाइदेउ फेरि मेरा यी आँखाहरु
जस्लाई मैले पुछिसकेँ
नकोट्याई देउ मेरा ती घाउहरु
तिनीहरु ऐले सुकिसके

यादेँ

आप आए मेरे ख्वाबोमे
सपनोमे छाए हो बाहरोमे
दिलकि हर धड्कनो मे
सासोँ मे हो हवा मे
बास आपिहो मेरे हर् दिशाओँमे


लिए जा राहाहुँ
आकेले
जिए जा राहाहुँ
आकेले

बस ढुंडरहा हुं आपको इन् फिजावोमे।

अबोध सोच!!

चिन्न त चिने मैले तिमीलाई
तर तिमीले बुझन बाँकी रहेछ
आफ्नो त ठान्यो मनले तिमीलाई
तर तिमीले अप्नाउन बाँकी रहेछ

भन्न खोज्छु मनका कुरा
तर मुखमा आइ अड्कि रहेछ
पोखन खोज्छु आफ्ना भावना
तर गँठो परी अल्झि रहेछ

सम्झन्छु म तिमीलाई, कल्पिरन्छु सँदैभरी
एकान्तमा बस्दा पनि, तिमीनै हुन्छै वरिपरी
अंखाको बाटो गरि मन मन्दिरमा आइदियौ
देबी सरह पुजा गरें, ह्रिदय भरी छाइदियौ।।

अर्थ !!

अनगिन्ती दु:ख त जीवनमा छदैछ
तर सुखको पल एक चोटी मात्र आउंछ
चिन्छ जस्ले, जिवनको आन्न्द पाउंछ
चिन्दैन जस्ले, आफ्नो सम्पुर्ण जिवन गुमाउंछ

खुसीका पलहरु भले सानै किन नहोस
तर त्यस्ले मनलाई हर्षित बनाउंछ
ठुलोको आसाम बांच्नेहरुको हातमा
अन्तत, केवल शुन्यता मात्र आउछ

आडिशेको मन र कुबेरको धन
कस्ले पो रित्याउन सक्छ होला
स-साना खुसीलाई अङ्गाल्दै हिँड
सफ्ल पाउनेछौ आफ्नो मानव चोला।

अब्ष्ट्राक्ट् प्रेम !!!

आखाँ चिम्ली बस्छु तिम्रै यादले सताउंछ
आखाँ खोली हेर्छु तिम्रै झझल्को आँउछ
न त भेटेकै छु तिमीलाई न त देखेकै छु कतै
तर पनि तिम्रै सम्झनाले आफैँमा मन रमाउँछ

कल्पनामा डुब्छु सँधै सपनामै मन हराउँछु
सोप्नलोकको बाटो गरि तिमीलाई भेट्न आँउछ
तिम्रै यादमा यदा कदा एक्लै म गुन् गुनाउँछु
कल्पनारुपी तिम्रो तस्विर अन्तस्करनमा सजाउँछु